|
قانون حق حضانت فرزندان صغير يا محجور به
مادران آنها
مصوب
1364/5/6
ماده واحده ـ
حضانت فرزندان صغير يا محجوري كه پدرانشان به
مقام والاي شهادت رسيده يا فوت شده باشند با مادران آنها
خواهد بود و هزينه متعارف زندگي اين فرزندان چنانچه از
اموال خودشان باشد در اختيار ولي شرعي است و اگر از طريق
بودجه دولت يا از بنياد شهيد پرداخت ميشود در اختيار
مادرانشان قرار ميگيرد مگر آن كه دادگاه صالح در موارد
ادعاي عدم صلاحيت مادر حكم به عدم صلاحيت بكند.
تبصره 1ـ مقصود از محجور در اين قانون
مجنون يا سفيه است كه حجرش متصل به صغر باشد.
تبصره 2ـ ازدواج مادراني كه در ماده
واحده ذكر شده است، مانع از حق حضانت آنها نميگردد.
تبصره 3ـ حدود هزينه متعارف توسط
دادگاه معين و به مادر يا نماينده قانوني او پرداخت خواهد
شد.
تبصره 4ـ در مواردي كه تعيين حدود
هزينه متعارف يا عدم صلاحيت مادر به فرزندان شهدا در دادگاه
مطرح باشد بنياد شهيد موظف است كارشناس خود را به دادگاه
معرفي كند.
| 